ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ – ԲԱՐԻ ԼՈՅՍ – Նոր էջ ենք գրելու – Մե՛ր ձեռքով, ուրիշի թելադրանք չի՛ լինելու
Nazareth Berberian – ««ՆԱԽՈՐԴ ԲԱՐԻ ԼՈՅՍԸ»»
ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆԻ ՀԵՐԹԱԿԱՆ «ԲԱՐԻ ԼՈՅՍ»Ը
ԲԱՐԻ ԼՈՅՍ
«Նոր էջ ենք գրելու։ Մե՛ր ձեռքով,
ուրիշի թելադրանք չի՛ լինելու»
5 Մարտ 2020
Հերոսները պէտք է զոհուեն պատերազմի դաշտում, հակառակ դէպքում՝ նրանք անտանելի են դառնում։
Ոչ մի քաղաքական լուծում չի լինի, եթէ մենք բանակցութիւնները, եթէ մենք մեր խնդիրները չամրապնդենք ամուր բանակով։ Շատ սիրողական բան եմ ասելու։ Կը նմանուենք Խրիմեան Հայրիկի թղթէ գդալին։ Մեզ հրաշալի շանս է տրուած։ Գոնէ, ի վերջոյ, ինքներս կռենք մեր ճակատագիրը, ի վերջոյ ինքներս պատրաստ լինենք ամէն տեսակի արհաւիրքների։ Իսկ եթէ մենք ներսից ամուր եղանք, ունենանք ամուր պաշտպանուած պետութիւն, ո՛չ մի տեսակի դրսի միջամտութիւն, ո՛չ մի տեսակի անակնկալ մեզ համար ցաւալի չէ։
Իւրաքանչիւր ժողովուրդ, լինի 3 միլիոնանոց, թէ 300 միլիոնանոց, միշտ իր միջից կարող է հանել այնքան մարդ, որոնք կարող են երկիրը պահպանել:
Արցախն աստիճանաբար վերածւում է անառիկ մի ամրոցի, որի պատերին զարկուելով՝ թշնամին կարող է ջարդուփշուր լինել։ Ադրբեջանը պէտք է իմանայ, որ Արցախը մի տեղ է, որին այլեւս խփել, կուլ տալ հնարաւոր չէ։ Դա է Արցախի փրկութիւնը, եւ մենք՝ ժողովուրդ-պետութիւնով, կուսակցութիւններով, իւրաքանչիւր մարդ՝ իր կարեցածի ու հնարաւորութիւնների չափով պիտի նպաստի այդ գործին։ Ու պիտի գնայ ուժերի կենտրոնացում եւ ոչ թէ ջլատում։ Պաշտպանութեան խնդիրը պահանջում է գեր-կենտրոնացուածութիւն, իսկ ջլատողների դէմ կը պայքարենք ամենայն վճռականութեամբ։
Մեր ճակատագիրը մեր ձեռքում է։ Իւրաքանչիւր հայ մարդ՝ Մարտակերտից մինչեւ Նոյեմբերեան ու Լոս Անջելէս, պիտի իրեն պատասխանատու զգայ այս պատերազմի համար ու իմանայ, թէ հարկ եղած դէպքում ի՛նչ պիտի անի։ Մեր հաւաքական կամքն ու դիմադրողականութիւնը պիտի մեծացնենք, փրկութիւնը դա՛ է։
Պիտի կրկնեմ տասնեակ անգամներ ասածս. մեզ չի բաւարարում այսօրուայ վիճակը․ անհրաժեշտ է ունենալ ոչ թէ տարածաշրջանի ամենաուժեղ բանակը (այստեղ, ըստ էութեան, համեմատուելու քիչ բան կայ։ Ո՞ւմ հետ պիտի համեմատուենք՝ Ադրբեջանի՞, թէ՞ Վրաստանի), այլ պիտի ունենանք մեր ժամանակի լաւագոյն բանակներից մէկը։ Ես երազում եմ ունենալ շատ կենտրոնացուած, մարտունակ ու շատ գաղափարական բանակ։ Համոզուած եմ, որ մենք ճիշտ ուղու վրայ ենք ու ընթանում ենք այդ ճանապարհով։
Դարը շուռ է գալիս։ Էջ ենք թերթում։ Նոր էջ ենք գրելու։ Մե՛ր ձեռքով, ուրիշի թելադրանք չի՛ լինելու։ Հազարամեակ է փոխւում։ Դա էլ իր ներքին արձագանգն է ստանալու մեր ինքնագիտակցութեան մէջ՝ հոգեբանութեան, ենթագիտակցութեան։ Մենք զգայական ազգ ենք եւ միշտ չէ, որ զգայականութիւնը վնաս է տալիս, շատ յաճախ զգայականութիւնը օգուտ է տալիս։
*
* *
Բարի լոյս եւ լուսէ դափնեպսակ՝ մեր ժամանակներու հայոց նահատակ Սպարապետ ՎԱԶԳԷՆ ՍԱՐԳՍԵԱՆին, որուն ծնունդը կը նշենք Մարտ 5ի այս օրը։
Բարի լոյս՝ ՄԵ՛Ր ՁԵՌՔԵՐՈՎ Հայաստանի եւ Հայութեան ամբողջական ազատագրումը նուաճելու այն ՀԱՒԱՏՔԻՆ, ԻՆՔՆԱՎՍՏԱՀՈՒԹԵԱՆ եւ ԽԻԶԱԽՈՒԹԵԱՆ, որուն համազգային նորօրեայ խորհրդանիշներէն գլխաւորը հանդիսացաւ 20րդ դարավերջի հայոց սպարապետը։
Վազգէն Սարգսեանի կեանքն ու գործը, ՎԱՍՏԱԿն ու ԱՒԱՆԴը, ՓԱՌՔն ու ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԻՒՆը ներկայացուած են Յուշատետրի փոստով։
Այսօրուան խոկումին եւ խորհրդածութեանց կիզակէտը կը խտանայ մեր նորօրեայ երթը՝ Ազգի եւ Հայրենիքի պետական տան նորովի ԻՆՔՆԱՄԱՔՐՄԱՆ եւ ՀԶՕՐԱՑՄԱՆ յաղթարշաւը տարաբախտ Հայոց Սպարապետին ազգային-քաղաքական ԿՏԱԿով ոգեշնչելու, վճռականութեամբ ջրդեղելու առաջադրանքին մէջ։
Բարի լոյս՝ հայոց բանակը 21րդ դարուն համահունչ ԱԶԳԱՅԻՆ ՀԵՐՈՍԱԿԱՆ ՆԵՐՈՒԺՈՎ ու ՌԱԶՄԱԿԱՆ ԿԱՐՈՂԱԿԱՆՈՒԹԵԱՄԲ կազմակերպելու, արդիականացնելու եւ կատարելագործելու Վազգէն Սարգսեանի ԽՍՏԱՊԱՀԱՆՋՈՒԹԵԱՆ։
Բարի լոյս՝ Հայաստանի եւ Հայութեան քաջարի որդիներէն համաժողովրդական պայքարունակ շարժում շղթայազերծելու, ազատամարտիկ ֆետայիներու ներշնչումով ՆԺԴԵՀԱԿԱՆ ԿԱՄՔ կռանելու եւ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴ-ԲԱՆԱԿ-ՊԵՏՈՒԹԻՒՆ եռասիւն միասնութիւնը յաղթակերտելու Վազգէն Սարգսեանի ԱՐՈՒԹԵԱՆ ՈՒՂԻԻՆ։
Միայն ԱԶԱՏԱՄԱՐՏԻԿ ԶԻՆՈՒՈՐԱԿԱՆի եւ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԱՌԱՋՆՈՐԴի մտատիպարով չի՛ սահմանափակուիր հայոց նահատակ Սպարապետին մտապատկերը ապրող սերունդներու մտահորիզոնին վրայ։
Վազգէն Սարգսեան կը խորհրդանշէ ԱՆՄԱՀՈՒԹԻՒՆը «Արազի ափին ծնած ընկերոջ» սպասող ՀԱՅՈՒ ԵՐԻՏԱՍԱՐԴԱԿԱՆ ՄԱՐՏՈՒՆԱԿՈՒԹԵԱՆ, որ իր ԳԱՂԱՓԱՐԱՊԱՇՏՈՒԹԵԱՄԲ ու ԱՆՁՆԱԶՈՀՈՒԹԵԱՄԲ վարակիչ օրինակ եւ ներշնչման աղբիւր կը դառնայ հազարաւոր իր սերնդակիցներուն՝ միասնաբար եւ հաւաքաբար հրաշքներ գործելով եւ պատմութեան անիւը դէպի յառաջ, դէպի հայոց լուսաւոր գալիքը շարժելով։
Բարի լոյս՝ ինքնագիտակցութեամբ եւ ինքնահաւատարմութեամբ սեփական ժողովուրդին ծառայելու, միա՛յն ծառայելու ուղին ընտրած բոլոր-բոլոր անմահներուն, որոնք չեն վարանիր անձնակեդրոն սխալմունքի պահերուն ամենայն պարզութեամբ եւ անանձնականութեամբ յայտարարելու ի լուր աշխարհին՝
«Ինձ ժողովուրդը չի ճանաչում, ինձ նորմալ ճանաչում են իմ նեղ շրջապատի մարդիկ: Մնացեալը գիտեն ինձ մօրուքով, գիտեն ջղայնացած, գիտեն քրտնած, այսօրուայ կերպարը դա է:
Ինձ չեն հասկանում, ինձնից վախենում են: Իրենց համար արջի կերպար են ստեղծել ու իրար վախեցնում են: Մէկ-մէկ ես էլ եմ վախենում, որ չեմ հասցնի, որ ժամանակ չեմ ունենայ, ցանկութիւն չեմ ունենայ, չգիտեմ` էլ ինչ չեմ ունենայ ժողովրդին ասելու` ա՜յ ժողովուրդ, իրար հասկանանք, ճիշդ հասկանանք իրար, ես Աստուած չեմ, ես զինուոր եմ, ես Հայ եմ»։
ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ
