ՀԱՅՔԸ և ՀԱՅԵՐԸ Մ․Թ․Ա․ 3÷1 ՀԱԶԱՐԱՄՅԱԿՆԵՐԻ ՍԵՊԱԳԻՐ ԱՂԲՅՈՒՐՆԵՐՈՒՄ – Համլետ Մարտիրոսյան
Համլետ Մարտիրոսյան – Հնագույն քաղաքակրթությունների հետազոտման կենտրոն:
Համլետ Մարտիրոսյան – ՆԱԽՈՐԴ ՅՕԴՈՒԱԾԸ: – ԿԱՐԴԱԼ ՆԱԵՒ:
ԴԻՄԱԴՐՈՒԹԻՒՆԸ ՄԵՐ ՍՐԲԱԶԱՆ ՊԱՐՏՔՆ Է – lousavor-avedis.org
– Գիշերը որքան էլ երկարի, առաւոտը գալու է: – lousavor-avedis.org
ՀԱՅՔԸ և ՀԱՅԵՐԸ Մ․Թ․Ա․ 3÷1 ՀԱԶԱՐԱՄՅԱԿՆԵՐԻ ՍԵՊԱԳԻՐ ԱՂԲՅՈՒՐՆԵՐՈՒՄ
Երբ մեր ժամանակներից փորձում ենք գնալ պատմության խոր անցյալը և Հայկական լեռնաշխարհում գտնել Հայոց գոյության հետքերը, ապա, երբ հասնում ենք URARTU պետության գոյության ժամանակներին, բախվում ենք ակադեմիական պատմագիտության տեղադրած URARTU ցուցանակին, որի վրա առաջ գնալն արգելող նշան է ու այսպիսի գրություն․
«Մի առաջացի, սրանից առաջ այստեղ հայեր չեն եղել»։
Մեր ժամանակներից մինչև URARTU-ի ենթադրյալ կազմավորումը (մ․թ․ա․ 9-րդ դար) մոտ 3000 տարի է և փաստված է, որ այդ տարիների ընթացքում Հայկական լեռնաշխարհի բնակիչները եղել են հայերը, իսկ ազգային ավանդական հիշողությունը նրանց վստահեցրել է, որ իրենք են լեռնաշխարհի բնիկները։
Հնագետները, պատմաբաններն ու լեզվաբանները URARTU-ին նախորդող ժամանակների Հայկական լեռնաշխարհը բնակեցրել են Ի․ Դյակոնովի բնորոշմամբ «ցանկալի ժողովուրդներով» (սուբարացիներ, խուռիներ, կուտիներ, կասիտներ, խեթեր, հայասացիներ, լուվիացիներ․ լուլուբեացիներ և այլն) և ջնջել են «անցանկալի ժողովրդի»՝ հայերի մասին հիշողությունները։ Սա է ակադեմիական պատմագիտության ավելի քան երկու դար տևած հետազոտությունների արդյունքը։
Արդյունքում հրատարակվում են գիտականի կարգավիճակ ունեցող քարտեզներ, որոնցում Հայկական լեռնաշխարհի վրա ոչ մի գրություն չկա։ Շրջակա տարածքները բնակեցված են, իսկ Հայկական լեռնաշխարհը՝ դատարկ (տես լուսանկարը)։
Այս աշխատության մեջ փորձեցի գտնել հետևյալ հարցադրման պատասխանը․
«Ո՞վ է ճիշտ, ակադեմիական պատմագիտությունը, թե՞ ազգային հիշողությունը»։
https://www.academia.edu/…/%D5%80%D5%A1%D5%B5%D6%84%D5…
